Dan toch maar iets over de kretietcrisis. Het zal in Nederland misschien niet veel anders zijn, maar de kredietcrisis is in Engeland momenteel obsessie nummer 1.

Een paar maanden geleden berichtten de kranten nog bij voorkeur over het (overmatige) alcoholgebruik van Engelsen, of over verschillende BBC-schandalen (de jury-uitslag van Strictly Come Dancing bleek “toevallig” zo uit te komen dat alle verstuurde SMS’jes niet uitmaakten voor de einduitslag; Jonathan Ross werd op non-actief gesteld na een beledigend telefoontje in een radioshow en zijn minder beroemde hulpje moest ontslag nemen).

Voor…                                    Na….

Tegenwoordig is voor dat soort frivoliteiten weinig ruimte meer. Engelsen zijn sowieso goed in het gebruiken van grote woorden voor vrij weinig (het geweldige sportcentrum van de uni waarover ik in een glossy folder kon lezen, bleek bijvoorbeeld eigenlijk een vrij lullig gymzaaltje), en voor de kranten is het berichten over de rampzalige stand van de economie en de banken dan ook een kolfje naar hun hand.

Een voor mij minder prettig nieuwtje: experts zeggen dat mensen die in 2009 afstuderen, “het zwaarst moeten vechten voor een baan sinds decennia”…

Inderdaad grijpt de kredietcrisis in Engeland een stuk harder in dan in Nederland. Ook om je heen kijkend is de invloed te zien: Woolworths, een warenhuisketen die als echte Englse institutie bekend stond, is failliet gegaan en heeft in haar val een aantal multimediawinkels, die van Woolworths’ retailarm afhankelijk waren, meegesleurd.

Een Britse institutie

En net zoals Wouter Bos in Nederland politicus van het jaar werd door onze economie te “redden” van een zekere ondergang, heeft de kredietcrisis in Engeland Gordon Brown geen windeieren gelegd: als ervaren roerganger van de natie wist hij zijn abominabele cijfers in de peilingen de afgelopen maanden flink op te krikken met een ambitieus reddingsplan.

De timing is ook vrij tragisch voor Cabot Circus, het nieuwe winkelcentrum in Bristol. In oktober werd het onthaald als een winkelcentrum van internationale allure, en die paar laatste lege winkelruimtes in het complex zouden wel snel volkomen. Natuurlijk gebeurt nu het tegenovergestelde, en achteraf moet men toch toegeven dat met een aardig winkelcentrum en een enorm winkelcomplex buiten de stad, een grote nieuwe winkelruimte wellicht wat overkill was.

Maar goed, zolang als student je centjes van de staat maar gewoon binnen blijven stromen, is er eigenlijk niet zoveel mis met die hele kredietcrisis. Door het dalende pond is mijn huur in euro in drie maanden omlaag gegaan van 317 naar 260, en het overgebleven geld valt bijvoorbeeld te besteden aan de “credit crunch lunch” die iedere zichzelf respecterende eetgelegenheid aanbiedt.

Of natuurlijk aan de nieuwe “pint for a pound” die de grote pubketen Wetherspoon nu overal aanbiedt. Dit komt ze wel op kritiek over het stimuleren van onverantwoord alcoholgebruik te staan, maar het enige wat ik weet is dat in de Wetherspoon waar ik was de dag dat de actie opende, de tap de hele dag werd “schoongemaakt”.. En de rij voor de Wetherspoon in het centrum afgelopen zaterdag maakt dat ik achteraf moet erkennen dat ik de UK verlaten heb zonder er 1 uit te proberen.

In een korte nieuwsflash verder nog: er is in “cycling city” Bristol alweer een fietser doodgereden. Voorts is oudjaar in Bristol niet echt de moeite waard: behalve die drie lullige vuurpijltjes zijn natuurlijk alle kroegen open en veelal bomvol, maar een (overigens best gezellig, hoor) avondje lekker zuipen kan ook prima bij ietsjes hogere temperaturen.

City till I die!

Én de lokale trots, Bristol City, heeft in de F.A. cup (het Engelse bekertoernooi) tegen Premier League-club Portsmouth met 0-0 gelijkgespeeld, waardoor er in Bristol een replay moest plaatsvinden! Aan mijn participatie (”COME ON YOU REEE-EEEDS”) heeft het niet gelegen, maar helaas was dit de laatste wedstrijd voor City: we verloren 2-0..

Last Modified : January 31st, 2009 Filed under : Bristol Navigate : Previous post / Next post